چند ماهی میشد که نبودم و تو این مدت میل های زیادی داشتم که چرا آپدیت نیستم .

 متاسفانه هر چی تلاش  کردیم و می کنیم که نخلستونامون رو، میراث فرهنگی شهرمونو ، آثار تاریخیمونو حفظ کنیم نمی شه، همه چیز و همه کس دست به دست هم دادند تا دیگه حرفی برای گفتن نداشته باشیم. در حالی که صنعت گردشگری میره تا به بزرگترین صنعت در معادلات جهانی تبدیل شه متاسفانه ما روز به روز شاهد از بین رفتن بخش دیگری از آثار تاریخی شهرمون هستیم به طوری که به جز تعداد معدودی سابات و چند خانه قدیمی که آنها هم در حال از بین رفتن هستند دیگه چیزی باقی نمونده. دلمون خوش بود به نخلستان های زیبامون که اونام از بین رفت. پس فعلاٌ می پردازم به طبیعت ، که تنها دلخوشیمه که مونده.

راستی یه دوربین جدیدم خریدم تا عکس های بهتری بتونم براتون بزارم. عکس های زیر نمونه ای از دوربین جدیده که دیروز گرفتم.

بیابانهای اطراف آبگرم

سوختن درختان نخل و دلتنگی لک لک ها (آبگرم)

 

با وجود نزدیک به 20 روز از طرح یکسان سازی نخلستان های بزرگ خور و انتقال آن به بیرون، قبرستان بزرگی از نخل ها تشکیل شده است که حضور در آن محل انسان را به وحشت می اندازد، و متاسفانه هر از چند گاهی شاهد به آتش کشیده شدن انها هستیم که نه تنها هوای شهر را بسیار آلوده می کند بلکه امکان استفاده مجدد از شاخ و برگ های آنرا نیز غیر ممکن می کند.

 چند روزی است که شاهد اجرای طرح یکپارچه سازی نخلستان های خور هستیم. حال که اراده جمعی و مسئولین بر اجرای این طرح انجام گرفته است و این طرح با هر هدف و معیاری که در حال انجام باشد ذکر چندین نکته در اجرای این طرح ضروری به نظر می رسد.

با توجه به اینکه اجرای این طرح به یک شرکت پیمانکاری واگذار شده است پس طبیعی است که این شرکت هر چه بیشتر بتواند نخل بکند، در آمد بیشتری خواهد داشت ، پس نیازی به گزینش نخل ها و دقت لازم در انتخاب، در خود ندیده و به جز معدودی که صاحبان نخل ها در محل حضور داشته و از کندن نخل ها جلوگیری می کنند مابقی نخل ها در معرض ریشه کن شدن هستند. که لازم است آموزش کافی به پیمانکار در حال اجرای طرح جهت جلوگیری از تخریب و ریشه کنی نخل های سبز داده شود. با حفظ این نخل های سبز حد اقل بخشی از جاذبه های اکو توریسمی منطقه حفظ خواهد شد و از آسیب های روانی بیشتر بر کشاورزان و همشهریان جلوگیری به عمل خواهد آمد.

حتی المکان سعی شود طراحی و اجرای نقشه ها ی دسترسی راهها به گونه ای باشد که مسیر دارای کمترین تراکم نخل باشد تا از تخریب نخل های بیشتر جلوگیری شود.

بسیاری از کشاورزان محصولات پاییزه خود را کشت نموده تا آذوقه ای باشد برای زمستان ، که می بایست حتی الامکان سعی شود تا کمترین آسیب به این زمین ها وارد شود.

به منظور جلوگیری از آتش سوزی های بیشتر که متاسفانه ذائقه ما خوری ها به آن عادت کرده و هر روزه شاهد آتش سوزی های کم و بیش کوچک و بزرگ هستیم ، بودجه ای جهت هرس و اصلاح نخل های سبز در نظر گرفته شود تا در صورت وقوع حریق ، خشک و تر دیگر با هم نسوزد.

 تمهیداتی جهت حفظ گونه های اصیل نخل های خور اندیشیده شود تا در صورت نیاز بتوان به احیای آنها اقدام کرد.

 

 

 

 

 

متاسفانه در دو سه روز گذشته باز هم شاهد چندین آتش سوزی کوچک و بزرگ در نخلستان خور و اطراف آن بودیم. بررسی ها و نحوه و مکان آتش سوزی ها  از عمدی بودن آتش سوزی در نخلستان های خور حکایت دارد که مشخص نیست با چه قصد و نیتی صورت گرفته  و می گیرد. ولی هر چه که باشد مطمناْ آه کشاورز و نخل گریبان این افراد را خواهد گرفت و بزودی شاهد خواهیم بود که خود طبیعت انتقامش را از این انسان نما ها بگیرد ( انشائ الله ) . ولی آنچه در این میان اهمیت دارد سرعت عمل و امکانات برای مقابله با این حجم از آتش است که با اینکه بارها در این مورد هشدار داده شده متاسفانه فقط ۲ دستگاه به منطقه اختصاص یافته که یکی از آنها نیز دارای حجم آب اندکی است و عملاْ جوابگوی مقابله با آتش نیست. و در صورت آتش سوزی باید نشست و منتظر بود تا آتش یا به محلی برسد که دیگر نخلی وجود ندارد و یا فقط دید و گریست. ولی جا دارد از پرسنل شهرداری  و شورای شهر خور که به هر حال با حداقل امکانات به مقابله با آتش می روند تشکر کرد هر چند که نبود امکانات و شدت آتش به حدی است که  هیچ کس را یارای کمک به نخلستان نیست.

تصاویری از جدیدترین آتش سوزی ها در روزهای گذشته

 

        در پناه تو ای گرامی نخل                      ای بسا روز که آرمیدم من 

        نیم با و کلوخ پخته و خام                     هر چه بودت به بار چیدم من 

                                                        *

       چتری از برگ های سبز و تری               بر سرم از تو بود گسترده

       بسته خورشید را ره از گنبد                  سبز گون " زرد گون یکی پرده

                                                       *

        گشته از باد بارور چونانک                     گشته از باد بارور مریم

        جز درختان پاک و مریم پاک                   کس نگشته است بارور از دم

 

        نیش و نوشت به هم بود زیرا                باسکین از تو  و کویله ز توست

        تا بیاشامد آب از ناچنگ                       طفل را ساده تر وسیله ز تست

 

        بر فراز تو می شدم با لیف                    از کوشک تو گشته آویزان

        و آن رطب های ترد و تازه و تر                زی فرود از فراز بد ریزان

 

        زان بلندی چو می فکندم چشم           همه سو ریگ بود و صحرا بود

        و آن ده شور بخت مسکین بر               از کران کویر پیدا بود

 

        تو سر اندر سپهر برده و من                 سر فرو برده در گریبانت

       می مکیدم به هویت آخنه دست           شهد از خوشه های پستانت    

 

       از عسل خوشتر و طبیعی تر                 رطبی بود کان به بار تو بود

       نیست خرما بدون خار ولی                   همچو گل بی گزند خار تو بود   

 

        طفل بودم ولی به ماه صیام                 نیت و عزم روزه داران بود

        و آن رطب ها به خوان افطاری               زینت بزم روزه داران بود 

 

       یاد دارم که سخت می بستم                کمر کودکی به یاری تو

       با دو دست ضعیف می کردم                  کود ورزی و آبیاری تو

 

       راز ها بود و گفتگو ها بود                      چون به پایت به خاک می خفتم

       می شنیدم هر آنچه می گفتی              می شنیدی هر آنچه می گفتم

 

       یاد دارم که بامدادی خوش                     چون نهادی ز مهر سر به سرم

       با زبانی فصیح فرمودی                          بارور باش بارور پسرم

 

       اینک از شصت سال افزون است              که ز فرزند خویشتن دوری         

       من به ری مانده خوار و ذلیل                   تو به عزت مقیم در خوری

 

       تا سپردم تو را به دیگر کس                     سخت در رنجم از جدایی ها

       تو و آن قدر مهربانی ها                           من و این مایه بی وفایی ها

 

       کس نپرسید از این نمک نشناس              که چرا رایگان فروختمت 

       باختم" باختم که باختم             سوختم" سوختم که سوختمت

نیم با: خرمای نارس

باسکین : انتهای برگ درخت که خار دارد

کویله : غلاف درخت نخل که شکوفه ها در آن قرار دارد

ناچنگ : آبشار کوچک در مسیر جوی آب

لیف : ریسمانی از الیاف درخت خرما

کوشک: انتهای شاخه که به درخت وصل است

با گسترده تر شدن تخریب نخلستان های خور باید شاهد از بین رفتن گونه های منحصر به فرد نخیلات منطقه بود. خدشکن- خدشکنو- کلوخ بشن-زارش- سهشکن- و .... از جمله گونه های نادر و منحصر به فردی است که بومی منطقه خور بوده و با از بین رفتن نخلستان های بزرگ خور بیم آن می رود که این گونه ها نابود شود.

با توجه به طولانی بودن دوره بالغ شدن درخت نخل به فرض فراهم بودن تمامی شرایط لازم برای نمو نخل - چندین دهه لازم است تا بتوان درخت نخلی را به بار نشاند. که این امر اهمیت حفظ نخلهای باقیمانده از سرما و آتش را چندین برابر می سازد. و حال ....

 

با ادامه تخریب نخلستان های بزرگ خور کارشناسان در مورد از بین رفتن گونه های بومی و منحصر به فرد نخل ها هشدار دادند. نخل های بومی منطقه که بعضی از آنها را در هیچ کجای دیگر نمی توان یافت.با از بین رفتن نخیلات حتی حیات گونه های جانوری منطقه نیز دچار دستخوش خواهد شد و باید شاهد از بین رفتن گونه های جانوری و خزندگان و پرندگان بومی منطقه نیز باشیم.

در این سرای بی کسی * کسی به در نمی زند
به دشت پرملال ما * پرنده پر نمی زند
یکی ز شب گرفتگان * چراغ بَر نمی کند
کسی به کوچه سارِ شب * درِسحر نمی زند
نشسته ام در انتظارِ * این غبار بی سوار
دریغ کز شبی چنین * سپیده سر نمی زند
گذرگهی است پر ستم *که اندر او به غیر غم
یکی صلای آشنا، * به رهگذر نمی زند
چه چشمِ پاسخ است از این * دریچه های بسته ات؟
برو که هیچ کس ندا * به گوش کر نمی زند
نه سایه دارم و نه بر، * بیفکنندم سزاست
اگرنه بر درخت تر، * کسی تبر نمی زند
اگرنه بر درخت تر، * کسی تبر نمی زند
اگرنه بر درخت تر، * کسی تبر نمی زند
اگرنه بر درخت تر، * کسی تبر نمی زند

هوشنگ ابتهاج

جدید ترین عکسها از آتش سوزی های اخیر در خور

بر اساس آخرین بررسی ها همچنان تنه نخلها در حال سوختن است که با تلاش ماموران آتش نشانی بخش هایی که احتمال خطر و سرایت آن به سایر نخل ها است کنترل شده است.

متاسفانه گاهی سوختن تنه درخت تا چند روز ادامه می یابد که این امر مهار آتش را بسیار سخت و طاقت فرسا نموده است و هر آن احتمال بر پا شدن آتشی از زیر خاکستر های سوخته وجود دارد. 

 

 

برای مشاهده عکس های بیشتر به ادامه مطلب در همین بخش بروید

ادامه مطلب

آتش سوزی بی سابقه و گسترده در خور و بیابانک

متاسفانه چند روزی است نخلستان های خور دچار حریق شده و تا این لحظه ادامه دارد.

حجم و شدت آتش سوزی ها به حدی است که هیچ کس قادر به مهار آن نیست. و هر لحظه بر گستر دگی آن افزوده می شود. متاسفانه بدلیل خشک  شدن اکثر نخل ها ، نخلستان تبدیل به انبار باروتی گشته است که کوچکترین آتشی می تواند به نابودی کامل دشت دامن بزند.

تا کنون بنا بر آمار رسمی ۲۵۰۰۰ نفر درخت در آتش تبدیل به خاکستر شده است.که این آمار به غیر از آتش سوزی مهیب امروز بعد الظهر است که بخش شرقی خور( ورامین و دهزیر ) را دچار حریق کرده که به علت باد شدید همچنان ادامه دارد.

پیر و جوان ، زن ومرد دیشب را تا صبح در کنار نخلستان با چشمهای گریان  نابودی نخلستان هایشان را که قرن ها پا بر جا و استوار با آنها زیسته بودند به انتظار نشستند

خور حیات خود را مدیون این نخلستان های زیبایش بود. که .....

با وجود تلاش های پرسنل محترم شهرداری ، بخشداری ، هلال احمر و سایر ارگانها که جای بسی تشکر دارد متاسفانه بدلیل کمبود امکانات کافی و هماهنگی بین بخشها بخش زیادی از نخلستانهای خور از بین رفتند . با وجود هشدار های داده شده متاسفانه حود کشاورزان هم همکاری لازم را به عمل نیاوردند و همه اینها دست به دست هم دادند تا خور در آتش سوخت و خاکستر شد.

شعله های آتش هم اینک( ساعت ۱۲ نیمه شب یکشنبه ) با وزش باد می رقصند و شراره های آتش منتظرند تا نخلی دیگر را خاکستر کنند و  هیچ کس را یارای کمک به این نفرات نیست.  

  

 

 

برای دیدن تصاویر بیشتر به ادامه مطلب در همین صفحه بروید.

ادامه مطلب

 

این تصاویر اورجینال بوده و هیچگونه تغییری در آن داده نشده است.

      یکی زیبا عمارت ساختم من           سرائی از کتب پرداختم من                                

     گذارت وقتی ار افتاد در خور                           ببینی آن سرا آباد و معمور  

     در آن زیبا عمارت هر کتابی                              اگر جوئی و گر خوانی بیابی

    کنون تعداد آنها شش هزار است                    که هر سالش افزون تر شمار است

اینها دلخوشی های مردی از جنس فرهنگ و هنر این مرز و بوم است که سال ها برای ارتقای دانش و فرهنگ و هنر ایران زمین از جان خویش مایه گذارده است. ولی اینک نه از آن عمارت زیبا نشانی باقی است و نه از آن سرای کتاب که نه تنها بر شمارش افزون نگشته بلکه دیگر اثری از آن جز چند اتاق خالی نمانده است. 

ولی این تمامی ماجرا نیست. خوشبختانه با تلاش های فراوان دوستداران فرهنگ و هنر و میراث فرهنگی ، هم اینک طرح مرمت و بازسازی آرامگاه و کتابخانه و خانه استاد حبیب در دستور کار سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان اصفهان و شهرستان نایین قرار گرفته است که جا دارد از تلاش های آقای هنری و سایر همکاران ایشان در سازمان قدردانی شود.

عکس مربوط به مرمت آرامگاه استاد حبیب ۵/۳/۸۷

ولی انچه در این میان اهمیت داردهمکاری سایر ارگانهای شهر با سازمان میراث فرهنگی در جهت باز سازی آرامگاه یکی از مفاخر خور و حتی کشور است ، که متاسفانه تا کنون نه تنها عملی نشده است بلکه با گسترش دامنه اختلافات بین شهرداری - شورای اسلامی شهر خور با سازمان میراث فرهنگی موجب تاخیر در امر مرمت این بنا گردیده است که در اینجا  جا دارد از اندیشمند فرزانه جناب ساغر یغمائی و آقای امین که دامنه اختلافات را فرو نشاندند تشکر و قدر دانی شود تا مرمت این بنای ارزشمند اغاز گردد.

سالها و حال ها بگذشت و حال                          وارد دنیای خاموشان شدم 

و چه بجاست حال که دست استاد از مرمت بنای خویش کوتاه است تمامی مسئولین و دوستداران فرهنگ و هنر این شهر با مسئولین محترم سازمان میراث فرهنگی همکاری کرده تا بار دیگر یاد و خاطره شاعر و نویسنده توانای خور زینت بخش ایران زمین شود. 

عکس مربوط به مرمت آرامگاه استاد حبیب ۵/۳/۸۷

با گذشت ۲ ماه از فصل بهار و بررسی نخلستان های منطقه می توان چنین نتیجه گرفت که سرمای شدید زمستان چه اثراتی  بر نخلستانها ی منطقه بر جای گذاشته است. با وجود اینکه هنوز هم امیدی هر چند کم رنگ به رویش نخل های خشک شده وجود دارد ولی به طور کلی میتوان اوضاع را مورد تجزیه و تحلیل بیشتری قرار داد. بررسی ها نشان می دهد بیشترین آسیب ها را در این میان روستاهایی نظیر عباس آباد( ۹۰٪) ، نیشابور( ۸۵٪ )،ایراج ( ۸۰٪ )  گرمه ( ۷۰٪ ) ، عروسان( ۶۵٪ )  دیده است که بیشتر از نیمی از نخل های آنها از بین رفته است، اوضاع در خور کمی بهتر از سایر مناطق است به گونه ای که تقریباً ۳/۱ نخل ها از بین رفته اند و آن هم بیشتر گونه های وارداتی نظیر کرمانی، کبکاب و زاهدی هستند و نخل های بومی منطقه، تحمل بیشتری در برابر سرما از خود نشان داده اند.  

 

سرمای بی سابقه در منطقه خور و بیابانک ،تنها دلخوشی  و مونس تنهایی شب های کویری ، نخل ، این همیشه سبز جاوید را در آستانه نابودی قرار داده است. شدت و مدت روز های یخبندان

(گزارش آب و هواي خور بيابانک  از تاريخ: 15/10/1386   تا تاريخ: 12/11/1386 )           

                                    حداقل دما           حداكثر دما                                      حداقل دما        حداكثر دما    

            1386/10/14       3ºC              8ºC                     1386/10/15          2ºC                 10ºC                

            1386/10/16       1ºC                  5ºC           1386/10/۱۷                   -4º                5ºC                                          

            1386/10/18      -14ºC               -2ºC                   1386/10/19         -13ºC                -1ºC                                                                

            1386/10/20      -13ºC               -1ºC                   1386/10/21           -9ºC                -1ºC

            1386/10/22      -4ºC                -2ºC                   1386/10/23         -12ºC                -2ºC    

            1386/10/24      -6ºC                   -1ºC                 1386/10/25                                  2ºC                    -                

                                                                          12ºC                 1ºC                   1386/10/27                       

            1386/10/28      -11ºC               1ºC                   1386/10/29        12ºC                 2ºC

            1386/10/30      -10ºC                0ºC                   1386/11/01        -8ºC                 3ºC      

            1386/11/02      -10ºC               3ºC                   1386/11/03        -9ºC                 3ºC      

            1386/11/04       -1ºC                1ºC                   1386/11/05       -9ºC                 4ºC      

            1386/11/06       -7ºC                3ºC                   1386/11/07       -2ºC                 3ºC      

            1386/11/08       -4ºC               8ºC                   1386/11/09        -3ºC                 8ºC

            1386/11/10       -2ºC               7ºC                   1386/11/11      -1ºC                 11ºC                

چنان بوده است که هم اینک که در آستانه بهار هستیم حتی یک درخت نخل نیز سبز و پا بر جا نمانده

است. نخلستان های زیبای خور را که زمانی در نوع خود کم نظیر بودند دیگر طراوت و صفایی نمانده

است و چنان سایه مرگ بر آن گسترده شده که دیگر رغبتی برای دیدن آنهمه زیبایی وجود ندارد.

برای دیدن عمق فاجعه به تصاویر زیر و ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

نخلستان خور قبل از یخبندان:

 

 

تصاویر نخلستان پس از یخبندان:

 

ادامه مطلب